Lucky Jojo Fashion
Συνεντεύξεις

Επτά ηθοποιοί μιλούν για τις παραστάσεις που ήρθαν και θα μείνουν

Επτά ηθοποιοί που έχουμε ξεχωρίσει μέσα από την αξιοσημείωτη θεατρική πορεία τους, τους ρόλους που τους «σημάδεψαν» και που μερικούς από αυτούς φαίνεται ότι θα τους ακολουθούν για αρκετό καιρό ακόμη, μιλούν στο Artic.gr για τις παραστάσεις που επανεκκινούν στο προσεχές διάστημα. Σύγχρονα νεοελληνικά και ξένα έργα, έργα κλασικού ρεπερτορίου, μονόλογοι ξένων και ελλήνων συγγραφέων, παραστάσεις εμπνευσμένες από πραγματικά γεγονότα, αλλά και από το λόγο μεγάλων ποιητών μας άφησαν το δικό τους ιδιαίτερο «στίγμα» στο θεατρόφιλο κοινό και σηκώνουν ξανά αυλαία.

Οι ηθοποιοί Στέλιος Δημόπουλος, Κώστας Κάππας, Δήμητρα Κούζα, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Κωστής Μπούντας, Λένα Παπαληγούρα και Δώρα Παρδάλη απαντούν στα ερωτήματα: Ποιοι λόγοι κατέστησαν «αναγκαία» την επαναφορά των παραστάσεών τους που διακόπηκαν αιφνίδια λόγω της πανδημίας; Τι έχουν εισπράξει από το κοινό; Τι συναισθήματα τους προκαλεί η επαναλειτουργία των θεάτρων -έπειτα από 8 μήνες- σε σχέση με τις παραστάσεις όπου πρωταγωνιστούν; Πώς ήταν η διαδικασία προβών σε αυτό το ιδιάζον κλίμα της περιόδου και τι τους κάνει να ελπίζουν και να ονειρεύονται;

Επτά ηθοποιοί μιλούν για τις παραστάσεις που ήρθαν και θα μείνουν
Στέλιος Δημοπουλος | Αξύριστα Πηγούνια του Γιάννη Τσίρου (Μικρό Χορν)

– Το βραβευμένο έργο του Γιάννη Τσίρου «Αξύριστα Πηγούνια» έρχεται για δεύτερη χρονιά, σε νέο θέατρο, με νέα παραγωγή και ανανεωμένο θίασο. Υπάρχουν διαφοροποιήσεις και, ενδεχομένως, μια «φρέσκια ματιά» και στο σκηνοθετικό κομμάτι της παράστασης;

– Φυσικά. Μια παράσταση που αλλάζει πρωταγωνιστή και μένει αμετάβλητη θα ήταν ανέκδοτο και όχι παράσταση. Τα Αξύριστα Πηγούνια λοιπόν άμα τη ελεύσει του Γιώργου Πυρπασόπουλου μετασχηματίστηκαν. Όχι μόνο γιατί ο Γιώργος υπογράφει μια ερμηνεία του κεντρικού χαρακτήρα σε μια τρομακτικά ενδιαφέρουσα εκδοχή αλλά και γιατί και εγώ και ο Ηλίας Βαλάσης και η Μαρία-Νεφέλη Δούκα έπρεπε να καλιμπράρουμε τις δικές μας ερμηνείες ώστε να αγκαλιάσουμε την Ερμηνεία του Πυρπασόπουλου ώστς να μην αποτελεί ξένο σώμα σε ένα αυτοματοποιημένο υποκριτικό προκάτ. Κατ’ επέκτασιν άλλαξε και η σκηνοθεσία, οπότε μιλάμε για μια εξ’ολοκλήρου νέα παράσταση. Ή για να είμαι πιο ακριβής, για μια παράσταση που αφομοιώνει την ουσία της προηγούμενης και τη μεγεθύνει.

Στέλιος Δημόπουλος: «Αν σκοτώσουμε την τέχνη την περίοδο που η καρδιά και η ψυχή των ανθρώπων την έχει μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ, θα είμαστε έτσι κι αλλιώς νεκροί».

– Τι σημαίνει για σενα προσωπικά και καλλιτεχνικά η επανάληψη της επιτυχημένης αυτής παράστασης κάτω από τις ιδιάζουσες συνθήκες που επικρατούν;

– Τα Αξύριστα Πηγούνια είναι μια παράσταση που φτιάχτηκε με πολύ κόπο, ιδρώτα, αίμα και πολύ μα ΠΟΛΥ αγάπη και αφοσίωση. Μόνο περηφάνεια λοιπόν νιώθω που η παράσταση μας συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. Προσωπικά νιώθω ευλογημένος. Για το ότι συνεργάζομαι με ανθρώπους που αγαπώ, για το ότι υπηρετούμε ένα έργο που εκθέτει τον νεοελληνικό κοινωνικό καθωσπρεπισμό, το καρκίνωμα της γυναικείας κακοποίησης και τους δαίμονες της διπλανής πόρτας, για το ότι υποδύομαι έναν χαρακτήρα με πολλά πρόσωπα που αντιτίθεται στον κανιβαλισμό του ισχυρού προς τον αδύναμο και φυσικά χαίρομαι για το ότι όλο αυτό συμβαίνει σε συνθήκες Covid.

Αξύριστα Πηγούνια

Αξύριστα Πηγούνια του Γιάννη Τσίρου – 2η χρονιά επιτυχίας στο Θέατρο Μικρό Χορν από 24 Οκτωβρίου.

Και τι εννοώ για να μην παρεξηγηθώ. Η τέχνη και ο ηθοποιός είναι συμπολεμιστής του πολίτη. Προσπαθεί να θεραπεύσει και να στηρίξει. Για μένα ταυτόχρονα με τον ιό δίδεται και μια μάχη απέναντι στην ίδια την έννοια του φόβου. Ενός φόβου που ακινητοποιεί και αγκυλώνει. Και δε θέλω να ζω μια τέτοια ζωή. Για μένα τα πράγματα λοιπόν δεν είναι ούτε μαύρα, ούτε απαισιόδοξα, είναι απλώς λίγο πιο δύσκολα. Ένα κλικ. Και για να ξεπεραστεί όλο αυτό το επιδημιολογικό τέρας που μας τρομοκρατεί θέλει κοινές ενέργειες. Τόσο από την πλευρά του θεατή όσο και από την πλευρά του καλλιτέχνη. Οι άνθρωποι του θεάτρου οφείλουν να προστατέψουν το κοινό εφαρμόζοντας όλες τις παραμέτρους προστασίας των θεατών και οι θεατές οφείλουν να επιδείξουν θάρρος και ψυχραιμία. Αν σκοτώσουμε την τέχνη την περίοδο που η καρδιά και η ψυχή των ανθρώπων την έχει μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ, θα είμαστε έτσι κι αλλιώς νεκροί.

Αξύριστα Πηγούνια | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο Μικρό Χόρν (Αμερικής 10, Aθήνα) | Από τις 24/10: Τετάρτη, Κυριακή: 20:00, Πέμπτη & Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00 & 21:00 | Εισιτήρια: 18 Ευρώ, viva.gr
  • Διανομή: Γιώργος Πυρπασόπουλος, Ηλίας Βαλάσης, Στέλιος Δημόπουλος, Μαρία Νεφέλη Δούκα, Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης, Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα
Κωνσταντίνος Κάππας | Ο Άλλος του Florian Zeller (Μικρό Χορν)

– Πρωταγωνιστείς στο έργο του Florian Zeller «Ο Άλλος» που θα επαναληφθεί στο Μικρό Χορν. Τι σας ώθησε να επαναλάβετε την παράσταση για 2η χρονιά και τι εισπράξατε πέρσι από το κοινό;

– Μπορώ να πω ότι είχε πολύ καλή ανταπόκριση από τον κόσμο, επικοινωνηθηκε πολύ ωραία το έργο στο κοινό, ήταν εξαιρετικη συνεργασία αλλά και συναρπαστικοί κατά την γνώμη μου και οι τρεις ρόλοι… Είναι ένα έργο εκτός από συγκινητικό και με πολύ χιούμορ που κάθε ηθοποιός χαίρεται να παίζει.

Ο Άλλος

Ο Άλλος του Florian Zeller για 2η χρονιά στο θέατρο Μικρό Χορν από τις 26 Οκτωβρίου.

– Μπροστά σε έναν αβέβαιο προγραμματισμό του θεατρικού χειμώνα και στην ιδιάζουσα κατάσταση της πανδημίας, τι σε κάνει να ελπίζεις και να ονειρεύεσαι;

– Σίγουρα το θέατρο με κάνει να ονειρεύομαι… κάποιοι άνθρωποι, η μουσική, η θάλασσα αλλά και η ίδια η ζωή… και ελπίζω ότι ο κόσμος κάποια στιγμή θα έρθει στα μέτρα μου!

Ο Άλλος (2ος χρόνος) | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο Μικρό Χόρν (Αμερικής 10, Aθήνα) | Από τις 26/10: Κάθε Δευτέρα & Τρίτη 21:00 | Εισιτήρια: από 12 Ευρώ, viva.gr
  • Πρωταγωνιστούν (αλφαβητικά): Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Κωνσταντίνος Κάππας, Μαριάννα Πολυχρονίδη,Μετάφραση: Νίκος Γιαλελής, Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου
Δήμητρα Κούζα | Η Πτέρυγα (Θέατρο Χώρος)

– «Η Πτέρυγα» διεκόπη απότομα τον περασμένο Μάρτιο λόγω της πανδημίας κι έχοντας πραγματοποιήσει μόλις πέντε παραστάσεις. Ποια «ανάγκη» σας έμεινε περισσότερο «μετέωρη» υπό αυτές τις συνθήκες και συντέλεσε στην επανάληψη της παράστασης τον ερχόμενο Νοέμβριο;

Κάθε παράσταση είναι σαν μια γέννα. Την πονάς. Θέλεις να την δεις να πορεύεται, να δεις τη σχέση που θα δημιουργηθεί με το κοινό. Συνδέεσαι με τους χαρακτήρες, με την ιστορία.

Δουλέψαμε 3 μήνες, αντλώντας υλικό από αληθινές μαρτυρίες και προσωπικά βιώματα, καταρχήν της Έλενας, αλλά και γυναικών που μας εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους. Το πώς βίωσαν την εγκυμοσύνη και τον τοκετό.

Ακριβώς επειδή αγγίζει ένα θέμα πολύ ευαίσθητο και πανανθρώπινο, νιώθω ότι αυτή η συνομιλία με το κοινό δεν πρόλαβε καν να ξεκινήσει.

Δήμητρα Κούζα: «Κάθε παράσταση είναι σαν μια γέννα».

– Πώς θα μπορούσες να περιγράψεις το σκηνοθετικό τοπίο στο οποίο έστησε η Έλενα Μαυρίδου την «Πτέρυγα» και ποιο στοιχείο του θα ξεχώριζες;

– Έφτιαξε έναν σκηνικό χώρο, το εσωτερικό ενός νοσοκομείου, συγκεκριμένα την πτέρυγα δύσκολων κυήσεων.

Εκεί λοιπόν παρακολουθούμε την πορεία ενός ζευγαριού που βιώνει το φόβο, την αδημονία, την χαρά. Εκεί εμφανίζονται πρόσωπα ως θραύσματα από μνήμες δικές τους, μπλεγμένες μεταξύ τους. Πόρτες ανοιγοκλείνουν συνέχεια.

Είναι τα δωμάτια που φιλοξενούν γυναίκες. Πίσω από κάθε πόρτα υπάρχει και μια διαφορετική ιστορία.

Η Πτέρυγα

Η Πτέρυγα σε σκηνοθεσία Έλενας Μαυρίδου στο θέατρο Χώρος.

Για μένα έχει τρομερό ενδιαφέρον και υποκριτικά, αλλά και ως θεατής ότι χρησιμοπούνται διαφορετικές χρονικότητες-ταχύτητες επί σκηνής μεταξύ των ηθοποιών. Χτίζονται εικόνες, όπου η μία διαδέχεται την άλλη με τέτοιο τρόπο, σαν να είναι μονοπλάνο στο σινεμά. Σε αυτό συμβάλλουν πολύ και η μουσική, ο φωτισμός της παράστασης και ο σκηνικός χώρος. Γίνονται εξίσου πρωταγωνιστές.

Παντρεύονται όλα αυτά τα στοιχεία στήνοντας ένα ονειρικό σύμπαν,που κατοικεί στη σκέψη της ηρωίδας. Και δεν μπορείς εύκολα να ξεχωρίσεις τι ανήκει στο τώρα και τί έρχεται ως ανάμνηση.

Η Πτέρυγα (2ος χρόνος) | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο Χώρος (Πραβίου 6, Βοτανικός Τηλ.: 21 0342 6736) | Από τον Δεκέμβριο.
  • Παίζουν: Έλενα Μαυρίδου, Δήμητρα Κούζα, Χριστίνα Μαριάνου, Φωτεινή Μποστανίτη, Στέργιος Κοντακιώτης, Άλκης Μπακογιάννης, Σκηνοθεσία-Δραματουργία-Κίνηση: Έλενα Μαυρίδου
Ηλιάνα Μαυρομάτη | Δόξα Κοινή, σύνθεση κειμένου: Στρ. Πασχάλης (Θέατρο Πορεία)

– Η «Δόξα Κοινή» διεκόπη λόγω πανδημίας λίγο πριν ολοκληρωθούν οι τελευταίες παραστάσεις της. Τι εισπράξατε από το κοινό κατά τη διάρκεια των παραστάσεων και τι από αυτά που αποκομίσατε σας οδήγησε στην επερχόμενη 2η σεζόν;

Η παράστασή μας, από τις πρόβες μας ακόμα, μας έδωσε την αίσθηση ότι έχουμε δημιουργήσει όλοι μαζί κάτι ξεχωριστό. Ο τρόπος που δομήθηκε, το περιεχόμενό της, η σύνθεση των συντελεστών, ήταν για εμένα προσωπικά, μια από τις πιο δημιουρικές εμπειρίες της μέχρι τώρα πορείας μου. Οι συγκυρίες μας επέτρεψαν να την μοιραστούμε με το κοινό για μικρό χρονικό διάστημα και σε ιδιαίτερες συνθήκες. Παρ’ όλα αυτά εισπράξαμε την ίδια συγκίνηση και ενθουσιασμό με εκείνον που είχαμε κι εμείς οι ίδιοι.

Δόξα Κοινή

Η «Δόξα Κοινή» σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου επιστρέφει για τις τελευταίες παραστάσεις από τις 21 Νοεμβρίου.

Η ποίηση, το υλικό με το οποίο ασχοληθήκαμε, μας έκανε, κοινό και συντελεστές, να ονειρευτούμε μια άλλη ζωή, έναν άλλον, ερωτικό τρόπο ύπαρξης. Ανυπομονώ να βρεθούμε ξανά στη σκηνή του θεάτρου Πορεία και να ξαναβουτήξουμε στους στίχους του Εμπειρίκου, του Καββαδία, του Καρυωτάκη και της Πολυδούρη, να ανακαλύψουμε από την αρχή την ερωτική ενέργεια που κάνει τη ζωή να έχει νόημα και να την επικοινωνήσουμε ως φάρο ελπίδας με τον κόσμο που θα μας τιμήσει με την παρουσία του σε αυτούς τους δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς.

Ηλιάνα Μαυρομάτη: «Η ποίηση, το υλικό με το οποίο ασχοληθήκαμε, μας έκανε, κοινό και συντελεστές, να ονειρευτούμε μια άλλη ζωή, έναν άλλον, ερωτικό τρόπο ύπαρξης».

– Στη «Δόξα Κοινή» ο Δημήτρης Τάρλοου εμπνέεται από το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου «Εις την Οδό των Φιλελλήνων» και σκηνοθετεί το κείμενο που συνέθεσε ο Στρατής Πασχάλης. Τι σηματοδοτεί επί σκηνής αυτή η καλλιτεχνική σύμπραξη; Τι ιδιαίτερο εντοπίζεις σε αυτή την ένωση ποίησης και θεάτρου;

Τόσο ο Δ. Τάρλοου όσο και ο Σ. Πασχάλης, δυο συνεργάτες χρόνων, σε αυτήν την  δουλειά άφησαν την ευαισθησία και την ποιητική τους διάσταση να ξεδιπλωθεί και μας οδήγησαν σε ένα ταξίδι άναρχο και απολύτως δομήμένο ταυτόχρονα. Ήταν και στους δυο πολύ καθαρή η πρόθεση του ανεβάσματος αυτής της παράστασης και την ίδια στιγμή μας προσφέρθηκε η ελευθερία να δημιουργήσουμε ο καθένας μέσα από τη δική του αντίληψη, εκφραστικά μέσα και αίσθηση τον δικό του, μικρό κόσμο πάνω στη σκηνή. Αισθάνομαι ότι όσο αποκαλυπτικό ήταν για το κοινό που είδε το αποτέλεσμα, τόσο ήταν και για τους δυο τους. Χαίρομαι πολύ που τους συνάντησα σε αυτήν την καλλιτεχνική τους στιγμή.

Δόξα Κοινή (2ος χρόνος) | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, Πλ. Βικτωρίας, Τηλ.: 2108210991) | Από τις 21 Νοεμβρίου-16 Ιανουαρίου 2021: Κάθε Σάββατο στις 18.00, Τιμές Εισιτηρίων: A’ ζώνη: 16 ευρώ, Β’ ζώνη: 14 ευρώ, Γ’ ζώνη: 12 ευρώ (Προπώληση στο viva.gr).
  • Ηθοποιοί: Αλέξανδρος Βαμβούκος, Λήδα Μανιατάκου, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Άρης Μπαλής, Γιάννης Νταλιάνης, Διονύσης Πιφέας, Θάλεια Σταματέλου, Αρετή Τίλη, Σίσσυ Τουμάση, Ορέστης Χαλκιάς, Σύνθεση κειμένου: Στρατής Πασχάλης, Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου.
Κωστής Μπούντας | Ρινόκερος του Ε. Ιονέσκο (Θέατρο Κιβωτός)

– Ποια θα έλεγες ότι είναι η σημερινή «ρινοκερίτιδα» και πού έγκειται το επίκαιρο στοιχείο του έργου του Ιονέσκο; Πώς το προσέγγισε αυτό σκηνοθετικά ο Γιάννης Κακλέας;

– Ο Ρινόκερος γράφτηκε ως ένα αντιναζιστικό έργο, δίνοντας μία νέα διάσταση στην μανία του πιο επικίνδυνου ζώου, τον άνθρωπο. Η ρινοκερίτιδα όμως δεν σταματά μόνο σε αυτήν την ανάγνωση αλλά μιλάει στον πυρήνα κάθε μαζικής υστερίας. Στην υποταγή μας στα “θέλω”, στα “έχω”, στο χθες και στο αύριο, στο εγώ και στο εσύ. Σε μια κοινωνία όπου όλοι κυνηγάμε κάτι περισσότερο, καριέρα, χρήμα, υλικά αγαθά και θέλουμε κι άλλα χωρίς να ξέρουμε αν θα χορτάσουμε ποτέ, ο άνθρωπος παύει να έχει την κυριαρχία του, είναι πια καταναλωτής κάθε τι καινούργιου. Η τεχνολογία εξελίσσεται και μέσα από αυτήν επικοινωνούμε, ψυχαγωγούμαστε, εκπαιδευόμαστε, υιοθετούμε απόψεις, φόβους και επιθυμίες.

Ο Ρινόκερος

Η ομάδα του «Ρινόκερου» στις πρόβες για τη δεύτερη χρονιά της παράστασης στο Θέατρο Κιβωτός.

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, τα πάθη μας,τους έρωτές μας, τους φόβους μας, τα θέλω μας, έχουμε παραδώσει όλο μας τον εαυτό στην μηχανή χωρίς να ξέρουμε αν αυτό είναι καλό ή κακό. Ο Γιάννης Κακλέας φτιάχνει τον δικό μας ρινόκερο, φέρνει σε αντιπαράθεση μια τέτοια κοινωνία με την πνευματικότητα και την ουσιώδη υπόσταση του ανθρώπου. Δείχνει ανθρώπους πια παραδομένους σε αυτή την υστερία, κυνηγώντας συνεχώς μια ευδαιμονία, τους οποίους εν τέλει η ρινοκερίτιδα χτυπάει και μπαίνει στον καθέναν τους δημιουργώντας μια «αγέλη που κατασπαράσσει τον εαυτό της μέσα στην διαστροφή», αφήνοντας έτσι τον μοναδικό άνθρωπο που αντιτίθεται, σε μια ύστατη προσπάθεια να κρατήσει ακέραιο τον εαυτό του, αδύναμο και μόνο, έναν απέναντι στην ολοκληρωτική καταστροφή της έννοιας άνθρωπος.

Κωστής Μπούντας: «Ο Γιάννης Κακλέας φτιάχνει τον δικό μας ρινόκερο, φέρνει σε αντιπαράθεση μια τέτοια κοινωνία με την πνευματικότητα και την ουσιώδη υπόσταση του ανθρώπου». 

– Ο «Ρινόκερος» στο Θέατρο Κιβωτός είχε διαγράψει μία εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία μέχρι την διακοπή των παραστάσεων λόγω της πανδημίας. Πώς βιώνετε την εμπειρία των προβών έπειτα από όλο το πρωτόγνωρο διάστημα που μεσολάβησε για την προσεχή επανάληψη του έργου;

– Το να ξαναβρίσκομαι με την ομάδα μας για την επανάληψη του έργου είναι ευλογία. Τον αγάπησα πολύ τον Ρινόκερο, πιστεύω όλη η ομάδα. Ειναι ανάγκη μας μέσα σ’ όλο αυτό να μοιραστούμε την παράσταση, ίσως περισσότερο από ποτέ, να πούμε για τον ρινόκερο. Να διώξουμε τον φόβο, να μιλάμε για την ελπίδα, την πίστη μας στον λόγο.

Ρινόκερος (2ος χρόνος) | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο Κιβωτός (Πειραιώς 115, Αθήνα, Τηλ.: 21 0342 7426) | Από τις 16/10: Τετάρτη: 20:00, Πέμπτη, Παρασκευή: 21:00, Σάββατο: 18:00 και 21:00, Κυριακή: 20:00, Τιμές Εισιτηρίων: 20€ κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο βράδυ και Κυριακή, 18€ κάθε Τετάρτη και Σάββατο απόγευμα (Προπώληση στο viva.gr)
  • Παίζουν: Άρης Σερβετάλης, Στέλιος Ιακωβίδης, Αναστασία Στυλιανίδη, Ροζαλία Κυρίου, Θάνος Μπίρκος, Πάνος Παπαδόπουλος, Αγγελική Τρομπούκη, Κωστής Μπούντας, Αναστασία Κελέση, Σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας
Λένα Παπαληγούρα | Κατερίνα του Αύγουστου Κορτώ (Θέατρο Βεάκη)

– Βιώνοντας την εμπειρία αυτής της παράστασης τα τελευταία τέσσερα χρόνια, πού πιστεύεις ότι έγκειται η επιτυχία της και η αγάπη που εισπράττετε από τους θεατές;

– Η γενναιοδωρία και η γενναιότητα του Αύγουστου που έγραψε την προσωπική του ιστορία με τόση ευαισθησία και τόση γλαφυρότητα είναι σίγουρα για εμένα στοιχεία που καθόρισαν την πορεία του έργου. Το μυθιστόρημα αυτό δεν μπορεί να μην σε συγκινήσει και να μην σε συναρπάσει. Επίσης το θέμα της αρρώστιας και ο τρόπος που το διαχειρίζεται ο Κορτώ αλλά και η παράσταση και η σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη.

Είναι ένα θέμα ταμπού το οποίο όμως βασανίζει πάρα πολύ κόσμο.

Κατερίνα, με τη Λ. Παπαληγούρα

Η «Κατερίνα» σε σκηνοθεσία Γ. Νανούρη με τη Λένα Παπαληγούρα επιστρέφει από τις 25/10 για λίγες μόνο παραστάσεις στο Θέατρο Βεάκη.

Το κείμενο και το υλικό μας συνεπήρε. Μας έκανε να μην μπορούμε παρά να προσπαθήσουμε να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό για να το υπηρετήσουμε με τη μεγαλύτερη αλήθεια και αφοσίωση. Επισης είναι αυτό που λένε και η χημεία των συντελεστών. Α! Και σίγουρα και η στιγμή!!! Ήταν από τις ωραίες στιγμές! Για εμένα τουλάχιστον η «Κατερινα» ήρθε σαν ένα δώρο. Και η διαδικασία των προβών κι οι παραστασεις αλλά και η απίστευτη αγάπη που έχω εισπράξει απ’ τον κόσμο.

Λένα Παπαληγούρα: «Η τέχνη σε τέτοιους καιρούς είναι τρόπος διάσωσης από τους φόβους και τα δεινά της διαταραγμένης πραγματικότητας».

– Πώς θα σχολίαζες την αντιμετώπιση των τεχνών και ειδικότερα του θεάτρου κατά την περίοδο της πανδημίας, αλλά και τη θέση που κατά τη γνώμη σου θα έπρεπε να έχουν;

– Λυπάμαι πολύ γιατί ο πολιτισμός έχει αντιμετωπισθεί με απαξίωση. Βρισκόμασταν σε εκρεμμότητα αναμένοντας τις αποφάσεις για το χειμώνα. Ελπίζω να βρεθεί τρόπος να λειτουργήσουν τα θέατρα και επίσης ελπίζω η πολιτεία να μεριμνήσει ώστε να βρεθεί τρόπος στήριξης των ανθρώπων της τέχνης. Εάν δεν συμβεί αυτό, η πλειοψηφία των καλλιτεχνών θα οδηγηθεί στην ανέχεια και την απόγνωση. Η τέχνη σε τέτοιους καιρούς είναι τρόπος διάσωσης από τους φόβους και τα δεινά της διαταραγμένης πραγματικότητας. Είναι διέξοδος και διαφυγή. Είναι καταφύγιο και παρηγοριά.

Κατερίνα (4ος χρόνος) | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο Βεάκη (Στουρνάρη 32, Αθήνα, τηλ.: 210 5223522) | Από τις 25/10: Κυριακή και Δευτέρα 21:00, Εισιτήρια: 15,00€ (Προπώληση viva.gr).
  • Συγγραφέας: Αύγουστος Κορτώ, Ιδέα-Διασκευή-Σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης, Ερμηνεία: Λένα Παπαληγούρα, Μαζί της στην σκηνή και ο Γιώργος Νανούρης.
Δώρα Παρδάλη | Girls & Boys του Dennis Kelly (Θέατρο 104)

– Πώς είναι η διαδικασία «επαναθέρμανσης» του Girls & Boys, έπειτα από την απότομη διακοπή του λόγω πανδημίας τον περασμένο Μάρτιο; Υπάρχει κάτι στο μονόλογο που προσεγγίζεις αυτή τη φορά υπό διαφορετικό υποκριτικό «φως»;

– Ξεκινήσαμε πρόβες με την Άννα Μαρία φέτος φυσικά για να «ξαναθυμηθώ» την παράσταση αλλά και για να αλλάξουμε κάποια πράγματα τώρα που ξαναπήραμε και οι δυο μια απόσταση από το έργο και σκεφτήκαμε και πάλι πάνω σε αυτό. Ανυπομονούσα να δουλέψουμε ξανά τον ρόλο γιατί ήμουν βέβαιη πως θα προέκυπταν νέες οπτικές πάνω σε στοιχεία και συμπεριφορές, και δεν αναφέρομαι στο βασικό κορμό του χαρακτήρα,αλλά σε λεπτομέρειες που όμως είναι κι αυτές πολύ σημαντικές. Αυτή η διαδικασία ήταν πολύ δημιουργική για μένα γιατί αύξησε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον μου και την περιέργειά μου για την ηρωίδα μου. Επίσης η παράσταση είχε διακοπεί απότομα λόγω του lockdown, δεν είχαμε προλάβει να την αποχαιρετήσουμε και να κάνει τον κύκλο της οπότε είναι πολύ σημαντικό για εμάς που συνεχίζει.

Δώρα Παρδάλη: «…εκείνο που με αγγίζει περισσότερο στην ηρωίδα μου είναι η γενναιοδωρία και η τόλμη με την οποία εξομολογείται όσα της έχουν συμβεί».

– Η παράσταση εισέπραξε εξαιρετικές κριτικές και καθήλωσε με τον καίριο λόγο του Dennis Kelly γύρω από τις σχέσεις εξουσίας και την έμφυλη βία. Ποιο στοιχείο του έργου πιστεύεις ότι αγγίζει περισσότερο το κοινό και ποιο εσένα προσωπικά;

–  Το έργο είναι πάρα πολύ πλούσιο σε ερεθίσματα και είναι βαθιά ανθρώπινο οπότε δε μπορώ να πω με βεβαιότητα ποιο στοιχείο είναι αυτό που αγγίζει περισσότερο το κοινό. Μπορώ όμως να πω τι νομίζω πως αγγίζει περισσότερο το κοινό από την παράσταση και αυτό είναι νομίζω η αμεσότητα και η απλότητα με την οποία λέγεται αυτή η ιστορία. Όσον αφορά εμένα, θα έλεγα ότι εκείνο που με αγγίζει περισσότερο στην ηρωίδα μου είναι η γενναιοδωρία και η τόλμη με την οποία εξομολογείται όσα της έχουν συμβεί.

Δώρα Παρδάλη - Στιγμιότυπο από την παράσταση Girls & Boys

“Girls & Boys” του Dennis Kelly σε σκηνοθεσία Άννας-Μαρίας Στεφαδούρου, με τη Δώρα Παρδάλη, στο Θέατρο 104.
Girls & Boys (2ος χρόνος) | Πληροφορίες παράστασης:
  • Θέατρο 104 (Ευμολπιδών 41, Γκάζι, τηλ. 2103455020) | Από τις 17/10: Κάθε Σάββατο 21.00 & Κυριακή 20.00 (για 12 παραστάσεις), Εισιτήρια: 12 ευρώ, 8 ευρώ (μειωμένο) – προπώληση viva.gr.
  • Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Άννα-Μαρία Στεφαδούρου, Πρωταγωνιστεί η Δώρα Παρδάλη
Διαβάστε περισσότερα θεατρικά άρθρα εδώ

Πηγή

Tags
Show More

Related Articles

Close