Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και ο πολιτιστικός οργανισμός Λυκόφως παρουσιάζουν το αριστουργηματικό έργο «Η Αυλή των Θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε μορφή μιούζικαλ.

Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη (1921-2011), η «Αυλή των Θαυμάτων» έρχεται στο προσκήνιο με ανανεωμένη θεατρική ματιά από ταλαντούχους συντελεστές.

Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Χρήστος Σουγάρης και ο διεθνώς καταξιωμένος σολίστ και συνθέτης Στέφανος Κορκολής υπογράφουν μια ιδιαίτερη εκδοχή του πιο εμβληματικού έργου του νεοελληνικού θεάτρου, της «Αυλής των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε μορφή μιούζικαλ.

«Η Αυλή των Θαυμάτων» του Ι. Καμπανέλλη έχει ειλικρινή πορεία μέσα στο Χρόνο

Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου με τις δραματουργικές της γραμμές συνθέτει έξυπνα μια σύγχρονη εικόνα του χθες με προβολή του σήμερα. Οι «εμπνευσμένοι» στίχοι του Γεράσιμου Ευαγγελάτου επανανοηματοδοτούν και επιδεικνύουν με ευαισθησία νέα θέματα προς συζήτηση.

Η Αυλή των Θαυμάτων
Το έργο ορόσημο της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας μετατρέπεται σε Μιούζικαλ. «Η Αυλή των Θαυμάτων».

Η άψογη εννιαμελής μουσική ορχήστρα με Μουσική Διεύθυνση τον Αναστάσιο Συμεωνίδη και ο υπέρλαμπρος καθηλωτικός θίασος των 18 ηθοποιών ζωντανεύουν την «Αυλή των Θαυμάτων». Επιπλέον, ο Φωκάς Ευαγγελινός χτίζει κλασικές χορογραφίες πάνω σε μια ρετρό «χρονογέφυρα» από το 1957 με στάση στο 1980 και συνεχίζει έως το 2022.

Λίγα λόγια για το έργο «Η Αυλή των Θαυμάτων» του 1957

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννά μέσα στο νεοηθογραφικό είδος μια ρεαλιστική δραματική μικροκοινωνία. Η ιστορία εξελίσσεται σε μια λαϊκή συνοικία του Βύρωνα, στην Αθήνα, τη δεκαετία του 1950.

Ετερόκλητοι χαρακτήρες, γνώριμοι μεταξύ τους, συμβιώνουν και μοιράζονται την ίδια αυλή. Οι άνθρωποι με προσφυγικό αίμα μοιάζουν οικείοι και ανήκουν στην ίδια λαϊκή τάξη. Οι πρωταγωνιστές του έργου είναι: ζευγάρια, οικογένειες, χήρες, εργένηδες, ηλικιωμένοι, νέοι κ.ά.

Το υπουργείο Πολιτισμού ανακηρύσσει το 2022 «Έτος Ιάκωβου Καμπανέλλη»

Ο συγγραφέας Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στην Νάξο το 1921 και έφηβος βρέθηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί στο Μαουντχάουζεν. Αυτοδίδακτος, με κοινωνικά προβλήματα επιβίωσης προσήλθε στη θεατρική συγγραφή. Όλο το έργο του είναι μια βαθιά σπουδή στις ελληνικές ιστορίες, πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές εμπειρίες της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Ο συγγραφέας ήταν εξίσου σημαντικός στιχουργός, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός. Κάποια από τα θεατρικά του έργα: «Έβδομη μέρα της δημιουργίας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Αυλή των θαυμάτων», «Το μεγάλο μας τσίρκο», «Ο δρόμος περνά από μέσα» και πολλά άλλα.

«Γράφω γιατί αυτό κατάφερα να μπορώ και γιατί οι ώρες που γράφω είναι οι ώρες της απόλυτης ελευθερίας μου.» (Ιάκωβος Καμπανέλλης)
Η Αυλή των Θαυμάτων
Η νεωτεριστική σκηνοθετική προσέγγιση του Χρήστου Σουγάρη στο ρεαλιστικό δράμα του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Αυλή των θαυμάτων» κρατά σταθερές γραμμές, χωρίς φλυαρίες δίνοντας χώρο σε υποκριτικές και μουσικές αρμονίες.

Στα έργα του ο Ιάκωβος Καμπανέλλης ανέλυε πολύ σχολαστικά την ανατομία του νεοέλληνα. Ο συγγραφέας είχε δημιουργήσει δραματουργικά έναν μέσο Έλληνα με χαρακτηριστικά ονειροπόλου, αντιφατικού, απατημένου, απογοητευμένου, φιλότιμου, ευκολόπιστου, προδομένου, κομπινιάρη, γκρινιάρη κ.α. Τον ήρωά του τον ταξίδευε μέσα στην νεοελληνική πραγματικότητα.

«Η Αυλή των Θαυμάτων» δημιουργεί «Χαρακτήρες»

Στη σύγχρονη δραματουργία του Ιάκωβου Καμπανέλλη εμφανίζονται νέοι ήρωες. Δύο από αυτούς είναι η Φιλαρέτη Κομνηνού (Καίτη) και ο Δημήτρης Πιατάς (Λάσκος).

Οι δύο εξαίρετοι χαρακτήρες ή δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, σκιαγραφούν με τη διαλεκτική μέθοδο στομφώδεις φράσεις, οι οποίες εν­αρμονίζονται με το σύγχρονο δραματουργικό ύφος του Καμπανέλλη.

Καίτη: – Η ζωή είναι κωμωδία για αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία για αυτούς που αισθάνονται.

«Η Αυλή των θαυμάτων» στο σήμερα έχει ανάγκη από ήρωες σαν την Καίτη και τον Λάσκο να ενσαρκώνουν την «ψυχική ένωση». Η βαθιά θλίψη του ρόλου της Καίτης (Φ. Κομνηνού), η οποία έχει χάσει τη πίστη της στη ζωή και στο μέλλον παρουσιάζεται ως αντίποδας στη μοναχική τρυφερή ύπαρξη του Λάσκου (Δ. Πιατάς). Η Καίτη και ο Λάσκος παίζουν «μαζί» σκάκι και φωτίζουν συμβολικά τη χαμένη «στρατηγική» που κρύβει ο ίδιος μας «Ο Εαυτός».

Η ΑΥΛΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Η Φιλαρέτη Κομνηνού (Καίτη)

Χαρακτηριστική στιγμή των δύο ηθοποιών, η σκηνή του μονολόγου της Καίτης, η οποία εξιστορεί την αξία της πιστότητας και ο Λάσκος, όταν ζητά από την Καίτη να ζήσουν μαζί το ταξίδι της συντροφικότητας.

Η Καίτη και ο Λάσκος είναι ένα σπουδαίο εύρημα της σύγχρονης ματιάς της Μαρίσσας Τριανταφυλλίδου, η οποία αποδομεί την συμφιλίωση του ίδιου μας του Εαυτού.

Επί σκηνής | «Η Αυλή των Θαυμάτων»

Η ανυπέρβλητη Ρούλα Πατεράκη στο ρόλο της Αννετώ ως στριμμένη, πονεμένη, εγκαταλειμμένη «Μάνα», επιστρατεύει σωρεία εξωτερικών και εσωτερικών τεχνασμάτων. Η συγκλονιστική ηθοποιός σωματικά και τραγουδιστικά ισορροπεί με υποκριτική βαρύτητα ανάμεσα στον Καμπανέλλη του 1957 και στον Καμπανέλλη του 2022. Η ηθοποιός συμβολικά δημιουργεί τον απόλυτο ρόλο της «Μάνας» με υποκριτικό βάρος στις σχέσεις «μίσους και αγάπης» με τον κόσμο της αυλής.

Η ίδια παρουσιάζει μια αυθεντική «καμπανελλική» φιγούρα στη δραματουργία. Ο χαρακτήρας της βασανισμένης «Μάνας Πατρίδας» με ξεριζωμένους απογόνους βρίσκει στο πρόσωπο της ηθοποιού Ρούλας Πατεράκη την κατάλληλη ερμηνεύτρια. Χαρακτηριστική στιγμή της, το τραγούδι της «μοναξιάς» στο δεύτερο μέρος.

«Η Αυλή των Θαυμάτων» ανέβηκε πρώτη φορά από το Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν το 1957.
Η Αυλή των Θαυμάτων
Ο Στέλιος (Γιώργος Γάλλος) είναι ο «χαρτοπαίχτης ­­– έμπορος» της «Αυλής των θαυμάτων»

Ο σπουδαίος Γιώργος Γάλλος στο ρόλο του Στέλιου, σχηματοποιεί με ευκολία τον πολυεπίπεδο χαρακτήρα που υποδύεται. Ο ηθοποιός ξετυλίγει αριστοτεχνικά με φωνητικές και σωματικές αντιθέσεις τον λαϊκό μέσο Έλληνα και αλλάζει υποκριτικά ύφος για τις απαιτούμενες «μεταμορφώσεις» του ρόλου.

Ο Στέλιος είναι ο «χαρτοπαίχτης ­­– έμπορος» της «Αυλής των θαυμάτων». Ο ίδιος γίνεται ευκολόπιστος, τρακαδόρος, φιλότιμος, ονειροπόλος, καβγατζής, απατημένος, απογοητευμένος, αποτυχημένος Έλληνας. Χαρακτηριστική στιγμή του ηθοποιού, όταν μαθαίνει πως η σύντροφός του Όλγα (Κ. Παπουτσάκη) τον απατά. Με την άρτια υποκριτική του τεχνική, σωματοποιεί περίτεχνα τα συναισθήματά του και οι θεατές βλέπουν έναν πρωταγωνιστή να βουλιάζει στον όλεθρο της καταστροφής του.

Η παράσταση-Το μιούζικαλ «Η Αυλή των Θαυμάτων»

Η νεωτεριστική σκηνοθετική προσέγγιση του Χρήστου Σουγάρη στο ρεαλιστικό δράμα του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Αυλή των θαυμάτων» κρατά σταθερές γραμμές, χωρίς φλυαρίες δίνοντας χώρο σε υποκριτικές και μουσικές αρμονίες.

Η Αυλή των Θαυμάτων
Η εξαιρετική ηθοποιός Μαρία Διακοπαναγιώτου πρωταγωνιστεί ως καθαρόαιμη παρουσία των «Μιούζικαλ».

Η ταλαντούχα ηθοποιός ή performer Μαρία Διακοπαναγιώτου με την ερμηνεία της στο ρόλο της Ντόρας  παρασύρει το έργο σε φυσικά σύγχρονα μονοπάτια του «Μιούζικαλ». Οι συναισθηματικές της αποχρώσεις γεννούν ένα αδιάσπαστο κομμάτι της σημερινής δραματουργίας.

Ο ρόλος της Ντόρας είναι ο κρυφός προφητικός λόγος του Καμπανέλλη στην «Αυλή των Θαυμάτων».

Μια γυναίκα ψάχνει σταθερά, παλεύει για αγάπη, ψάχνει την ισότητα και όλα αυτά γίνονται στον κόσμο μεταβαλλόμενα.

«Ένα θεατρικό έργο, όταν παύει να είναι μια θεατρική πράξη και γίνεται άλλο πράγμα, γίνεται πια ζωή.» (Ι.Καμπανέλλης, εκδόσεις Καστανώτη) 

Ο Καμπανέλλης τολμά το 1957 και φωτίζει τη θέση της «γυναίκας» στην κοινωνία του σαν να προφητεύει μια σύγχρονη μεταμοντέρνα εποχή. Ο συγγραφέας παρουσιάζει τον ρόλο της Ντόρας ως ένα ρόλο που θα έχει πάντα μια μεταμοντέρνα διάσταση στη δραματουργία του.

Η εξαιρετική ηθοποιός Μαρία Διακοπαναγιώτου πρωταγωνιστεί ως καθαρόαιμη παρουσία των «Μιούζικαλ», πατάει γερά στα καλλιτεχνικά της πόδια και δίνει με την ερμηνεία της έναν εναλλακτικό αέρα στην συνολική αισθητική της παράστασης. Η συγκεκριμένη ηθοποιός όταν τραγουδάει ξυπνά ένα φλογερό act και μεταμορφώνεται επί σκηνής.

Αυλή των Θαυμάτων
Οι ηθοποιοί: Μαρια Διακοπαναγιώτου, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Μαρίζα Τσάρη. «Αυλή των Θαυμάτων» Το Μιούζικαλ, 2022, Σκηνοθεσία Χρήστος Σουγάρης.

Η Μ. Διακοπαναγιώτου με τις καθηλωτικές φωνητικές, κινησιολογικές και ερμηνευτικές της επιδόσεις χτίζει μια «Αυλή των Θαυμάτων», η οποία φωνάζει «Μιούζικαλ». Η ίδια γνωρίζει καλά να ξεγλιστρά από το δράμα στην κωμωδία και αντίστοιχα, οι υποκριτικές της μεταβάσεις προσδίδουν μια ηθοποιό με πλούσιο καλλιτεχνικό υπόβαθρο. Χαρακτηριστική της σκηνή, το τραγούδι της στο πρώτο μέρος.

«Η Αυλή των θαυμάτων» είναι ένας ύμνος στην αέναη προσπάθεια του Έλληνα να ξεπεράσει τα στενά γεωγραφικά πλαίσια, να αποτινάξει τη διαρκή φτώχεια, να αντιμετωπίσει την έλλειψη σταθερότητας και να ριζώσει σε ένα τόπο όπου μπορεί να ευημερήσει.

Η εκπληκτική Κατερίνα Παπουτσάκη στο ρόλο της Όλγας (Ρωσικής καταγωγής) αναζητά δρόμους διαφυγής. Η Όλγα είναι η γυναίκα του Στέλιου (Γιώργος Γάλλος) και είναι κουρασμένη από τη μιζέρια της. Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι ξετυλίγει περίτεχνα το κεντρικό δράμα της «Αυλής των Θαυμάτων».

Η Όλγα ψυχορραγεί με τα προβλήματά της και γίνονται όλα γιγάντια, ψάχνει να αφεθεί και να νιώσει γυναίκα. Ο Καμπανέλλης φέρνει στο προσκήνιο το αιώνιο πρόβλημα της «μοναξιάς». Με το φωνητικό και το κινησιολογικό της ταλέντο η ηθοποιός δείχνει την ανάγκη της να νιώσει ξανά ζωντανή.

«Ανάμεσα σε δυό σκιές, μια μικρή και μια μεγάλη, η μια είναι από το μέρος της καρδιάς, η άλλη στο κεφάλι. Ανάμεσα σε δυό φιλιά, τρυφερό και πιαθιασμένό..»
(Ερμηνεία: Κατερίνα Παπουτσάκη, Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος)

Ο Στράτος (Γιώργος Τσιαντούλας) παρασύρει την Όλγα στα ερωτικά του δίχτυα και η ηρωίδα κεντά με πειστικότητα τον δραματικό της χαρακτήρα. Χαρακτηριστική σκηνή της, το εκπληκτικό τραγούδι που ερμήνευσε μαζί με τον Γιώργο Γάλλο και τον Γιώργο Τσιαντούλα. Να επισημανθεί ότι ήταν η πρώτη ερμηνευτική μουσική τριφωνία που ακούστηκε στην παράσταση.

Αυλή των Θαυμάτων
Η Κατερίνα Παπουτσάκη (Όλγα) παρασυρόμενη από τον έρωτα του Γιώργου Τσιαντούλα (Στράτου) χτίζει τον δραματικό της χαρακτήρα.
«Η Αυλή των Θαυμάτων» είναι ελληνική, όχι στην όψη, αλλά στην ψυχή.
(Μάριος Πλωρίτης, Ελευθερία 1957)

Η αστείρευτη υποκριτικά Κόρα Καρβούνη στον ρόλο της Βούλας, δουλεύει με ακρίβεια τις λεπτομέρειες. Η Βούλα είναι η γυναίκα του Μπάμπη (Αλέξανδρου Μπουρδούμη) και ο Μπάμπης ασκεί βία στη σχέση τους. Η ηθοποιός μοιράζει σωστά τις δραματικές της σκηνές και φέρνει στην επιφάνεια στοιχεία νευρωτικά, ερωτικά, επαναστατικά ακόμα και λιγόψυχα. Η Κόρα Καρβούνη γνωρίζει καλά να παίζει με το μέτρο της υποκριτικής της δεινότητας. Δραματουργικά ο Καμπανέλλης έφερε στο φως επίκαιρα θέματα «βίας».

Η ΑΥΛΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Η Κόρα Καρβούνη (Βούλα) και ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης (Μπάμπης) στη σκηνή του τσακωμού τους.

Η εξαιρετική Κόρα Καρβούνη επί σκηνής ισορροπεί ανάμεσα στη φρεσκάδα της σχέσης της και στο ψυχικό βάρος της εποχής. Χαρακτηριστική της σκηνή, ο έντονος τσακωμός της με τον Μπάμπη.

Αν είναι όμως να χαθώ, ας γίνει όταν θέλω εγώ. Εγώ διαλέγω δική μου απόφαση να μένω ή να φεύγω, εγώ διαλέγω σε ποια στάση θα κατέβω. (Στίχοι: Γεράσιμος Ευάγγελος)

Σημαντικές ερμηνείες παραδίδουν ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης στον ρόλο του Μπάμπη, ο οποίος καθήλωσε με τις φωνητικές του ικανότητες. Ο εξαιρετικός Μάνος Βακούσης στον φιλοσοφικό ρόλο του Ιορδάνη. Η δυναμική ηθοποιός Μαρίζα Τσάρη στο ρόλο της Μαρίας. Ο τρυφερός με την Όλγα Γιώργος Τσιαντούλας στον ρόλο του Στράτου, ο οποίος αποδίδει τον ρόλο του με πειστικότητα. Άρτιος φωνητικά και υποκριτικά ο Αλέξανδρος Βάρθης στον ρόλο του Γιάννη.

Οι νέοι χαρκτήρες της μουσικής διασκευής του Χρήστου Σουγάρη φέρνουν στο φως δραματουργικά την εποχή του 21ου αιώνα. Εκτός από τη Φιλαρέτη Κομνηνού (Καίτη) και τον Δημήτρη Πιατά (Λάσκος), εξίσου και η Ηλέκτρα Σαρρή (Ματίνα) χτίζει με αρτιότητα την «πολιτισμένη ήρεμη»-Γυναίκα της «Αυλής», η οποία δεν αναμειγνύεται με κουτσομπολιά και τσακωμούς, απλώς συνυπάρχει και βιοπορίζεται μέσα στο ανομοιογενές συνονθύλευμα των καιρών. Ο Γιώργος Ντάβος εξαιρετικός στα όρια του ρόλου της Ραφαέλας καθώς φανερώνει μια εποχή, όπου ο καθείς φορά αυτό που ορίζει η καθαρόαιμη προσωπικότητά του, χωρίς υπερβολλές.

Παίζουν ακόμα οι Χρήστος Τσούκας και Χρήστος Ζαμπάτης (μεσίτες). Ο Κρις Ραντάνοφ (ταχυδρόμος), αλλά και οι κάτοικοι της «Αυλής», Μαρία Σαββίδου και Αργυρώ Ανανιάδου.

Από την «Αυλή των Θαυμάτων» του μουσικοσυνθέτη Στέφανου Κορκολή ξεχωρίζει η διεθνούς φήμης σοπράνο Ειρήνη Καραγιάννη, στο υπέροχο τραγούδι της.

Συντελεστές | «Η Αυλή των Θαυμάτων»

Το καθηλωτικό, ευφάνταστο, λειτουργικό σκηνικό της Ελένης Μανωλοπούλου δημιουργεί εντυπώσεις. Η διώροφη πολυκατοικία των δέκα διαμερισμάτων και μιας ταράτσας μαρτυρούν την αίσθηση του ρεαλισμού. Οι ηθοποιοί «δραματοποιούν» τις προσωπικές τους στιγμές ακόμα και όταν μπαίνουν μέσα στα υποτιθέμενα σπίτια τους (καμαρίνια).

Τα διάφανα παράθυρα «ένωναν» τους ηθοποιούς επί σκηνής σαν να υπήρχε μια αόρατη νοητή κάμερα εντός των σπιτιών τους. Η Ελένη Μανωλοπούλου, εκτός από τις εικαστικές της λεπτομέρειες (ρούχα απλωμένα, καρέκλες, κούνια, μπασκέτα, σημαία του ΠΑΣΟΚ κ.α.) υπογράφει και τα λειτουργικά καλαίσθητα κουστούμια της παράστασης. Η σκηνογράφος δημιουργεί την καλύτερη «Αυλή των Θαυμάτων» όλων των εποχών.

Το έργο ορόσημο της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας μετατρέπεται σε Μιούζικαλ.

Ο ευρηματικός, πολύχρωμος φωτιστικός σχεδιασμός του Αλέκου Αναστασίου ενίσχυε δραματουργικά κάθε σκηνή του έργου. Το σπουδαίο cyclorama φώτιζε μαγικά τον ουρανό κάθε στιγμή του 24ωρου. Ο καλαίσθητος φωτισμός αναδείκνυε άρτια το σκηνικό, αλλά τόνιζε εξίσου και τις επίμαχες στιγμές των ηθοποιών.

Η Αυλή των θαυμάτων
Η τελευταία κινηματογραφική εικόνα της παράστασης με τους ηθοποιούς να κρατάν τη βαλίτσα στο χέρι, για νέο Τόπο, μαρτυρά τη καθαρόαιμη «νατουραλιστική» πλευρά της «Αυλής των Θαυμάτων».
«Η Αυλή των θαυμάτων» – Μια Μουσική Παλέτα

Ο συνθέτης Στέφανος Κορκολής ξεδιπλώνοντας για άλλη μια φορά το δαιδαλώδες ταλέντο του δημιουργεί ένα μιούζικαλ με μισό λόγο και μισό μουσική. Η δομή αυτή ανήκει στο αμερικανικό μιούζικαλ, όπου ο λόγος του μετατρέπεται σε λόγο με νότες.

Ο μουσικοσυνθέτης ριγούσε όταν έπαιζε την Μπαλάντα του Μαουντχάουζεν και υποκλινόταν σε αυτόν τον τόσο σπουδαίο καλλιτέχνη ­(Αναφέρει ο ίδιος στο πρόγραμμα της παράστασης)

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Σουγάρης και ο μουσικοσυνθέτης Στέφανος Κορκολής, μετά τη συνεργασία τους στο έργο του Ι. Καμπανέλλη «Ο δρόμος περνάει από μέσα», συνεργάζονται ξανά για την «Αυλή των Θαυμάτων». Ο σολίστ Στέφανος Κορκολής συνοδεύει με το πιάνο του καθόλη τη διάρκεια της παράστασης.

Να τονιστεί ότι η μουσική παλέτα του μουσικοσυνθέτη που ακούγεται στην «Αυλή των Θαυμάτων» απαρτίζεται από πολλά είδη ρυθμών, τα συναισθήματα των ηρώων αλλάζουν και το μουσικό ύφος του Στέφανου Κορκολή δεν περιορίζεται (ροκ, τζαζ, λυρική μουσική κ.ά.).

Συμπερασματικά

«Η Αυλή των Θαυμάτων, Το Μιούζικαλ» του Χρήστου Σουγάρη, σε μουσική σύνθεση Στέφανου Κορκολή και στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου, αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση αισιοδοξίας, όπως τονίζει δραματουργικά και ο ίδιος ο συγγραφέας.

Και στην αυλή, στη κάθε αυλή, θα έρθει το θαύμα σου και θα σε βρει
(Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος)

Η τελευταία κινηματογραφική εικόνα της παράστασης με τους ηθοποιούς να κρατούν τη βαλίτσα στο χέρι, για νέο Τόπο, μαρτυρά την καθαρόαιμη «νατουραλιστική» πλευρά του έργου. Όλος ο θίασος επί σκηνής, πριν φύγουν, ρωτάνε ο έναν τον άλλον αν το βάρος της βαλίτσας είναι μεγάλο. Συμβολικά, αυτή η ερώτηση ακούγεται από 18 διαφορετικές συγκλονιστικές ερμηνείες. Οι ηθοποιοί ερμήνευσαν με την ερώτησή τους, το «Θαύμα» της αισιοδοξίας. Η παράσταση είναι άξια συγχαρητηρίων!

Συντελεστές παράστασης

  • Συγγραφέας: Ιάκωβος Καμπανέλλης
  • Σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης
  • Πρωτότυπη Μουσική – Ενορχήστρωση: Στέφανος Κορκολής
  • Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
  • Δραματουργία: Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου
  • Χορογραφίες: Φωκάς Ευαγγελινός
  • Σκηνικά-Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
  • Σχεδιασμός Φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
  • Μουσική Διεύθυνση: Αναστάσιος Συμεωνίδης
  • Φωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος, Μιχάλης Γκούμας
  • Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικόλας Ιωακειμίδης
  • Παίζουν: Γιώργος Γάλλος, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Κατερίνα Παπουτσάκη, Ρούλα Πατεράκη, Μάνος Βακούσης, Κόρα Καρβούνη, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Ειρήνη Καράγιαννη, Φιλαρέτη Κομνηνού, Δημήτρης Πιατάς, Αλέξανδρος Βάρθης, Γιώργος Τσιαντούλας, Μαρίζα Τσάρη, Κρίς Ραντάνοφ, Ηλέκτρα Σαρρή, Γιώργος Ντάβος.
Πληροφορίες

  • Διάρκεια: 130′ ( με διάλειμμα)
  • Τιμές Εισιτηρίων: 9 € (φοιτητές, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, πολύτεκνοι) ● 14 € ● 22 € ● 28 € ● 36 € ● 42 € ● 50 €
  • Διάρκεια Παραστάσεων: 11-25 Φεβρουαρίου 2022
  • Παραστάσεις: 11/2 στις 20:00, 12/2 στις 17:00 και 21:00, 13/2 στις 20:00, 17/2 στις 20:00, 18/2 στις 20:00, 19/2 στις 17:00 και στις 21:00, 20/2 στις 20:00, 23/2 στις 20:00, 24/2 στις 20:00, 25/2 στις 20:00.

– Βία: λίγο

­– Γυμνό: Καθόλου

Διαβάστε Περισσότερες Θεατρικές Κριτικές Εδώ

Πηγή