Το ξεκίνημα μιας θεατρικής σεζόν που δε μοιάζει με τις προηγούμενες είναι γεγονός. Δειλά-δειλά ανακοινώνονται παραστάσεις που πρόκειται να ξεκινήσουν, ενώ πολλές έχουν ήδη ξεκινήσει. Άλλοτε πρόκειται για ολιγοπρόσωπες παραστάσεις, άλλοτε για μονοπρόσωπες, όπως Tο Καινούργιο παιδί στο Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη -που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε σε avant premiere-, κι άλλοτε πρόκειται για έργα με πολυμελείς θιάσους.

Η παράσταση το Καινούργιο παιδί των Μιχάλη Ρέππα-Θανάση Παπαθανασίου είναι αυτό που θα λέγαμε «καλό θέατρο». Αυτό από μόνο του αποτελεί απόδειξη ότι το θέατρο υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει σε πείσμα των καιρών, των περιοριστικών μέτρων και της πανδημίας, ενώ όσοι το αγαπούν έχουν «χρέος» σε αυτή την κρίση να το στηρίξουν. Πόσο μάλλον να στηρίξουν το «καλό θέατρο».

Το συγγραφικό δίδυμο Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου

Το Καινούργιο παιδί αποτελεί μια ευτυχή σύμπραξη του συγγραφικού διδύμου Ρέππα- Παπαθανασίου με την μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου, Κάτια Δανδουλάκη στο θέατρό της, στην οδό Αγίου Μελετίου. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που συνεργάζονται. Ενδεικτικά θα αναφερθούμε στη συνεργασία τους το 2012 στο Να ζει κανείς ή να μην ζει και το 2014 στην αστυνομική κομεντί Μάντεψε ποιος θα πεθάνει απόψε, όπου οι Ρέππα-Παπαθανασίου σκηνοθέτησαν την Κάτια Δανδουλάκη και τον θίασό της. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, η Κάτια Δανδουλάκη τους ζήτησε να της γράψουν έναν μονόλογο, κι έτσι δημιουργήθηκε Το Καινούργιο παιδί. Στη νέα συνεργασία τους λοιπόν, πήγαν ένα βήμα παραπέρα, καθώς ο δραματικός μονόλογος στον οποίο τη σκηνοθετούν είναι γραμμένος από τους ίδιους.

«Υπάρχουν κάποιοι που λένε πως στα παιδιά τα λέμε όλα. Εγώ όλα δεν τα λέω ούτε στον εαυτό μου. Έζησα και ζω σε μια ευαίσθητη ισορροπία με την αλήθεια. Η αλήθεια σε μεγάλη δόση είναι επικίνδυνη.»

Οι συγγραφείς Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου συνεργάζονται πάνω από τριάντα χρόνια και έχουν κατά καιρούς προσφέρει σημαντικά έργα που σημείωσαν εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία. Αν και η επιτυχία τους αρχικά ήρθε από την τηλεόραση με τις Τρεις Χάριτες (1989-1992) και το Δις εξαμαρτείν (1993-1996), η πορεία τους στο θέατρο ως σκηνοθέτες και συγγραφείς έχει δώσει πολύ καλά δείγματα. Τα τελευταία χρόνια η διεισδυτική ματιά τους, που αφουγκράζεται τις αλλαγές της κοινωνίας και με ρεαλιστικό τρόπο αποδίδει τη σύγχρονη πραγματικότητα, μας έχει χαρίσει αξέχαστες θεατρικές στιγμές συγκίνησης. Αναφέρομαι στο Ο Έβρος Απέναντι (1999), στην Αττική Οδό (2007) και φυσικά στην εξαιρετική από κάθε άποψη Δεύτερη Φωνή με την Νένα Μεντή (2016).

Φέτος, επιστρέφουν με έναν θεατρικό μονόλογο για να κάνουν τη διαφορά. Το κείμενό τους σε παρασέρνει. Η Δάφνη τους αναδεικνύεται έξοχα από την Κάτια Δανδουλάκη, η οποία βρίσκεται καλλιτεχνικά στην πιο ώριμη στιγμή της καριέρας της.

Λίγα λόγια για Το Καινούργιο παιδί

Είναι πραγματικά μεγάλη χαρά και συγκίνηση να βλέπει κανείς να γράφονται σύγχρονα ελληνικά έργα με βιωματικά στοιχεία σαν αποτύπωμα της πραγματικότητας. Ο δραματικός αυτός μονόλογος, Το Καινούργιο παιδί, με ελαφρά κωμικά στοιχεία είναι η ιστορία της Δάφνης, μιας γυναίκας γεννημένης στη δεκαετία του ’50. Όπως κάθε νέος άνθρωπος της γενιάς της, που σε νεαρή ηλικία έζησε τα ιστορικά γεγονότα του Πολυτεχνείου και τη μεταπολίτευση από πρώτο χέρι, θέλει να κάνει την επανάστασή της.

Καινούργιο παιδί
Καινούργιο παιδί των Μιχάλη Ρέππα-Θανάση Παπαθανασίου με την Κάτια Δανδουλάκη

Οι συγγραφείς την βάζουν -όχι τυχαία θα λέγαμε- να κατοικεί με την μάλλον αστική οικογένειά της σε μία μονοκατοικία στην Ιουλιανού. Έζησε λοιπόν σε μια παραδοσιακή οικογένεια που είχε συγκεκριμένα όνειρα για τα παιδιά της. Διεκδίκησε τον έρωτα, το σεξ, μια προσωρινή θέση εργασίας που όμως διήρκεσε τριάντα χρόνια, ονειρεύτηκε στα ταβερνάκια των Εξαρχείων, αλλά και στα ακριβά εστιατόρια με τα γαλλικά κρασιά.

«Ο Κώστας ήταν ο άνθρωπός μου, ο Άλκης ήταν δέρμα μου. Με τον Άλκη ένιωθα ένα συναίσθημα σχεδόν θρησκευτικό. Σα να έβγαινα από τον εαυτό μου..»

Όλα αυτά συμβαίνουν έχοντας πλάι της αρχικά τον Κώστα, τον πρώτο της άντρα που τον γνωρίζει δευτεροετής στο Αρχαιολογικό Τμήμα. Εκείνος είναι πολιτικός μηχανικός αρκετά μεγαλύτερός της, με φιλελεύθερες ιδέες, το καμάρι των γονιών της. Η αδερφή της Ντόρα είναι τελείως διαφορετικός τύπος. Ασπάζεται την Αριστερά, κάνει εξώγαμο, αλλάζει επαγγελματική δραστηριότητα συνεχώς, έχει καλλιτεχνικές ανησυχίες και παντρεύεται τον Άλκη. Ο Άλκης ήταν ένας από τους φοιτητές του Πολυτεχνείου που είχαν ζητήσει βοήθεια την ημέρα των γεγονότων και που συγκυρίες τον ήθελαν αργότερα να συνάψει σχέση με την Δάφνη και για ένα διάστημα να κάνει διπλή ζωή.

«Οι άνθρωποι που μας έφεραν στον κόσμο είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουμε λιγότερο από όλους…»

Ο έρωτας για τον συγκεκριμένο άνθρωπο ξαναχτυπάει την πόρτα της κι έτσι παίρνει διαζύγιο, διαρρηγνύεται η σχέση με την αδερφή της και ξεκινάει μια καινούργια ζωή. Τη δεκαετία του ’80 είναι η εποχή των παχιών αγελάδων του ΠΑΣΟΚ κι ο Άλκης, πολιτικός μηχανικός, αριστερών πεποιθήσεων είναι σταθερά ανερχόμενος επαγγελματικά.

Ζουν πλουσιοπάροχα. Κάνουν μια κόρη, την Κατερίνα, και η Δάφνη χάνει ένα τρίτο παιδί. Τα χρόνια που περνούν φέρνουν οικονομική καταστροφή, μετά από υπερβολικά «ξανοίγματα» του Άλκη. Το οικονομικό τσουνάμι παρασέρνει τις επιχειρήσεις του και καταλήγει στη φυλακή. Η φθορά στη σχέση τους είναι γεγονός από χρόνια. Η Δάφνη γίνεται γιαγιά, αλλά οι ατασθαλίες του συζύγου της, της χαρίζουν Το Καινούργιο παιδί.

Η παράσταση από τη δική μας ματιά

Σε αυτή την παράσταση θα μπορούσα να πω ότι συναντάμε μιαν «άλλη» Κάτια Δανδουλάκη. ‘Εχοντας παρακολουθήσει τη θεατρική πορεία της και σε μονολόγους συγκεκριμένα, όπως στο Τζόρνταν των Άννα Ρέινολντς και Μόιρα Μπουφίνι το 1993 και το 2000 σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη και στο έργο του Τέρενς ΜακΝάλι, Master Class το 1997, πιστεύω πως φέτος βρίσκεται στην πιο ώριμη στιγμή της καριέρας της. Η ηθοποιός συναντά τη Δάφνη και της χαρίζει κομμάτια από τον εαυτό της. Το κείμενο «ρέει» χωρίς να κουράζει τον θεατή και η Κάτια Δανδουλάκη με δυνατές συγκινήσεις μπαίνει μέσα σε αυτό και φαίνεται να το απολαμβάνει. Μόνη στη μεγάλη σκηνή του θεάτρου της, την οργώνει και δεν αφήνει το θεατή να πάρει ανάσα.

Στιγμιότυπο από την παράσταση Καινούργιο παιδί
«Η Δάφνη των Ρέππα-Παπαθανασίου αναδεικνύεται έξοχα από την Κάτια Δανδουλάκη, η οποία βρίσκεται καλλιτεχνικά στην πιο ώριμη στιγμή της καριέρας της».

Η παράσταση ξεπερνά τις προσδοκίες που μας δημιούργησε και μόνο η αρχική ανακοίνωσή της. Η επιβλητική παρουσία της ηθοποιού και η έντονη προσωπικότητά της δίνει στη Δάφνη μια ευαισθησία και ταυτόχρονα μια δύναμη που μόνο μια έμπειρη ηθοποιός είναι σε θέση να αποδώσει. Πρόκειται για ένα τόλμημα της πρωταγωνίστριας, η οποία έπειτα από αρκετά χρόνια βρίσκεται πάλι μόνη της στη σκηνή με ένα καινούργιο έργο, απογειώνοντας το πραγματικά ευφυές κείμενο των Ρέππα-Παπαθανασίου.

Η σκηνοθεσία του διδύμου Ρέππα-Παπαθανασίου που υπογράφουν και το κείμενο, όπως προαναφέρθηκε, είναι ιδιαίτερα εύστοχη. Η ζωή της Δάφνης ξετυλίγεται σαν σε κινηματογραφική ταινία. Μακριά από κάθε είδους στατικότητα, η πρωταγωνίστρια αλλάζει θέση επί σκηνής, όπως αλλάζει ψυχικές διαθέσεις και εκφράσεις, τις οποίες ο θεατής μπορεί να παρακολουθήσει από διαφορετική οπτική γωνία.

«Το τρένο φέυγει στις 8. Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό το τραγούδι πήγαινε κατευθείαν στην καρδιά μου. Μου θύμιζε τον Άλκη».

Το τρένο φεύγει στις 8 είναι το τραγούδι που αναφέρεται στην παράσταση, ερμηνευμένο μοναδικά από την Μαρία Φαραντούρη και συναισθηματικά φορτισμένο λόγω του πρόσφατου θανάτου του Μίκη Θεοδωράκη, δίνοντας έτσι μια επιπλέον συγκινητική νότα στο έργο.

Τη μουσική της παράστασης επιμελείται ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου. Ο σχεδιασμός των φωτισμών, ιδιαίτερα προσεγμένος από τον Αλέκο Αθανασίου, κέρδισε τις εντυπώσεις και επέτεινε τη συναισθηματική φόρτιση του θεατή. Το κοστούμι της Δάφνης- Κάτιας Δανδουλάκη είναι καλόγουστο, προσεκτικά επιλεγμένο και ταιριαστό με το στυλ της πρωταγωνίστριας από την Έβελιν Σιούπη.

Συνολικά, το Καινούργιο παιδί είναι μια αξιέπαινη παράσταση, όπου η Κάτια Δανδουλάκη ως Δάφνη συνδιαλέγεται νοερά με τους θεατές στο έξοχα σκηνοθετημένο έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου.

Καινούργιο παιδί | Συντελεστές παράστασης

  • Συγγραφείς: Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου
  • Σκηνοθεσία: Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου
  • Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
  • Κοστούμια: Έβαλιν Σιούπη
  • Φωτισμοί: Αλέκος Αθανασίου
  • Μουσική: Αντώνης Παπακωνσταντίνου
  • Διανομή: Δάφνη η Κάτια Δανδουλάκη
Πληροφορίες

  • Τοποθεσία: Θέατρο Κάτιας Δανδουλάκη
  • Διεύθυνση: Αγίου Μελετίου 61
  • Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 8640414
  • Παραστάσεις: Τετάρτη 19.30, Πέμπτη-Σάββατο 21.00, Κυριακή 19.30
  • Τιμές εισιτηρίων: Τετάρτη 15 ευρώ, Πέμπτη-Κυριακή 20 ευρώ, Μειωμένο εισιτήριο: 15 ευρώ
  • Διάρκεια Παράστασης: 90 λεπτά
  • Διάθεση εισιτηρίων: viva.gr 

–Βία: Αρκετή

–Γυμνό: Πολύ

Διαβάστε περισσότερες Θεατρικές Κριτικές εδώ

Πηγή