Ένταση σημειώθηκε μεταξύ του Νίκου Δένδια και του Τούρκου Πρέσβη στη Νορβηγία.

Στο πάνελ της Νορβηγίας, ο Τούρκος πρέσβης επέλεξε να πρωτοτυπήσει καταπατόντας τους στοιχειώδεις διπλωματικούς κανόνες παίρνοντας τον λόγο, ώστε να απευθυνθεί στον υπουργό Εξωτερικών, αραδιάζοντας κάθε προκλητική άποψη της Άγκυρας σε σχέση με το casus belli, το τουρκολυβικό μνημόνιο και το Αιγαίο.

Ο Νίκος Δένδιας απαντώντας, εγκάλεσε τη γείτονα ότι ασκεί εξωτερική πολιτική όπως την εποχή του Σουλτάνου του Μεγαλοπρεπούς, γι’ αυτό και τα διμερή προβλήματα παραμένουν άλυτα, ενώ επισήμανε, ότι καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν απειλεί με πόλεμο.

Είπε αναλυτικά ο Έλληνας ΥΠΕΞ:

«Πρώτα απ᾽όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον πρέσβη, το είπα και νωρίτερα, που είναι σήμερα εδώ. Βεβαίως, δεν υπάρχει ερώτημα, αυτή ήταν μια ευθεία τοποθέτηση. Κατά κάποιον τρόπο θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, κύριε πρέσβη, διότι πιστοποιείτε ακριβώς αυτό που είπα. Διότι κατ᾽ ουσίαν, αν μου επιτρέπετε να επαναλάβω, είπατε ότι είναι νόμιμο για την Τουρκία να εγείρει casus belli εναντίον μας, ως απειλή πολέμου (σ.σ. διακόπτει ο Τούρκος πρέσβης παρεμβαίνοντας: «… εφόσον συνεχίσετε μονομερώς. Ο προσδιορισμός ζωνών πρέπει να έχει δύο πλευρές.»)

Το να διακόπτετε όντας διπλωμάτης, θεωρώ ότι δεν εμπίπτει στους κανόνες σας περιεχομένου.

Λοιπόν, αρχίζω πάλι. Λέτε ανοιχτά σε ένα ακροατήριο, και μάλιστα ευτυχώς είμαστε και στο διαδίκτυο, ότι το να απειλείται με πόλεμο οιαδήποτε χώρα είναι νόμιμο. Αλλά, εάν θυμηθώ καλά τα όσα είχα διδαχθεί στο Πανεπιστήμιο, αλλά κι αν θυμηθώ επίσης καλά, έχετε υπογράψει την Χάρτα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Και αν μου επιτρέπετε η μνήμη μου να με βοηθά λίαν, αυτό απαγορεύει πλήρως την χρήση ισχύος και την απειλή χρήσης ισχύος. Επομένως, εάν μου επιτρέπετε να ερωτήσω, όχι εσάς αλλά την Τουρκία -διότι δεν είναι προσωπικό το ζήτημα-: δεν είναι casus belli ακριβώς αυτό που απαγορεύεται από την Χάρτα του ΟΗΕ;

Θέτει η Χάρτα του ΟΗΕ προϋποθέσεις σε αυτήν την κατάσταση, σύμφωνα με τη δική σας ερμηνεία περί του τί η Ελλάδα «είπε ότι θα πράξει»; σύμφωνα προς τί; προς την Διεθνή Σύμβαση που 168 μέρη έχουν υπογράψει με την περήφανη εξαίρεση της Τουρκίας; Ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες που δεν έχουν επικυρώσει την UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea, Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας), συστήνουν σε κάθε χώρα του κόσμου να υπογράψει την UNCLOS!

Κι εδώ έρχεται η Τουρκία και λέει: «επειδή εγώ δεν έχω υπογράψει την UNCLOS, δεν έχετε δικαίωμα να εφαρμόσετε την UNCLOS, κι αν όντως την εφαρμόσετε, αυτό συνιστά απειλή πολέμου εναντίον σας, και αυτό είναι! Επειδή έτσι θέλω εγώ!»

Είναι αυτό λογική συμπεριφορά και τρόπος να λειτουργούν τα πράγματα στον 21ο αιώνα;

Είναι όντως αυτό «πρόσκληση σε διάλογο»;

Ή είναι καθαρή απειλή; Και θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω πολύ σκληρότερες λέξεις από την «απειλή πολέμου»…

Επομένως, η αλήθεια είναι ότι οι διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι επιλύσιμες. Υπό μία προϋπόθεση: ότι η Τουρκία θα εισέλθει στον 21ο αιώνα.

Εάν η Τουρκία παραμείνει στον 19ο αιώνα, εάν η Τουρκία εμείνει στον τρόπο με τον οποίο ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής μετήρχετο τις υποθέσεις, έχοντας τις αρμάδες του γύρω από την Μεσόγειο, τότε αυτό είναι αδύνατον. Είναι απέλπιδο.

Αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη, υπάρχει η δυνατότητα η Τουρκία να αλλάξει τους τρόπους και την αντίληψή της. Διότι πιστεύω βαθύτατα ότι αυτό είναι προς όφελος της τουρκικής κοινωνίας. Και αν επιτρέπεται να επαναλάβω τον εαυτό μου, μια τεράστια δυναμική θα αναδεικνύετο, εάν αυτό το ζήτημα επιλύετο.

Και παρεμπιπόντως, μια τελευταία παρατήρηση: Ο πρέσβης είπε ότι το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο ήταν μια αντίδραση σε κάτι. Τί ήταν αυτό το «κάτι» δεν μας αποκαλύφθηκε. Αλλά και πάλι, το ερώτημα είναι: πώς μια παράνομη αντίδραση θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή; Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, η σωστή απάντηση στο ερώτημα αυτό θα ήταν: «Όχι, είστε λάθος! Το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο είναι μια Νόμιμη Συμφωνία»! Άκουσα ότι είναι μια αντίδραση σε «κάτι», αλλά και πάλι, κανείς σε αυτόν τον πλανήτη δεν μπορεί να υπερασπιστεί αυτή τη Συμφωνία επί νόμιμης βάσεως. Το σημείο της μη νομιμότητας (αυτής της Συμφωνίας) είναι ακριβώς το ίδιο με το ωσάν η Τουρκία να είχε οριοθετήσει με την Σιγκαπούρη. Ή εν πάσει περιπτώσει, με την Βραζιλία. Ή με την Παταγονία. Ή με οτιδήποτε. Πώς αυτό μπορεί να σταθεί στον σημερινό κόσμο;​ Ευχαριστώ».

Δείτε το βίντεο:

Διαβάστε περισσότερα:

Η Σ. Μπεκατώρου ετοιμάζεται για υφυπουργός πολιτισμού; Τι είπε ο Κ.Θωμαϊδης (Βίντεο)

Φωτογραφία εξωφύλλου

Πηγή